آسیاب یکنواخت (Grind Uniformity)
توزیع یکنواخت اندازه ذرات آسیاب — کلید استخراج متعادل و طعم بهتر.
۲۰ اصطلاح رایج قهوه.
توزیع یکنواخت اندازه ذرات آسیاب — کلید استخراج متعادل و طعم بهتر.
اسیدیته در قهوه به حس تازگی و روشنی میوه‌مانند اشاره دارد، نه اسیدیته معده. اسیدیته مثبت طعمی روشن، زنده و دل‌انگیز است.
حل شدن ترکیبات طعمی قهوه در آب. هدف: استخراج ۱۸-۲۲٪ وزن قهوه.
استخراج ترکیبات با حلالیت بالا که در ابتدای فرآیند دم‌آوری حل می‌شوند — اسیدیته و طعم‌های میوه‌ای.
استخراج ترکیبات کم‌حلل‌تر که در پایان فرآیند دم‌آوری حل می‌شوند — طعم‌های تلخ و سنگین.
بدنه به حس دهانی و غلظت قهوه اشاره دارد — از سبک تا سنگین. قهوه‌های تیره بدنه سنگین‌تری دارند.
دانه گرد تک‌سمتی قهوه (به جای دو نیمه). کمیاب و گاهی گران‌تر.
قهوه از یک منطقه یا مزرعه خاص با طعم مشخص خاستگاه، در مقابل ترکیبی.
تأثیر محیط (خاک، ارتفاع، آب‌وهوا) بر طعم قهوه — چرا هر خاستگاه متفاوت است.
خروج CO۲ از دانه رست‌شده. بهترین دم‌آوری بعد از ۳-۷ روز رست است.
دمای داخل محفظه رستر که سرعت و پروفایل رست را کنترل می‌کند.
رست فرایند حرارت دادن دانه سبز قهوه است که طعم و رنگ نهایی را تعیین می‌کند. از روشن تا تیره.
گونه قهوه با کافئین دو برابر و طعم تلخ‌تر. در ترکیب‌ها برای کrema و کافئین استفاده می‌شود.
گونه قهوه با کافئین کمتر و طعم پیچیده‌تر. ۶۰-۷۰٪ تولید جهانی. قهوه‌های تخصصی عربیکا هستند.
کاپینگ روش ارزیابی حسی قهوه است. کاپ‌تستر با بو و چشیدن، طعم، عطر و کیفیت قهوه را نمره می‌دهد.
صدای ترک‌خوردن دانه هنگام رست. کراک اول = رست روشن، کراک دوم = رست تیره.
فرآوری طبیعی که دانه با میوه خشک می‌شود و طعم میوه‌ای شیرین و بدنه سنگین می‌آورد.
بازه‌ای پس از رست که قهوه بهترین طعم را دارد — معمولاً ۷ تا ۲۱ روز پس از رست.
فرآوری شسته که پوسته میوه قبل از خشک‌کردن جدا می‌شود و طعم تمیز و شفاف می‌آورد.
فرآوری عسلی که بین نچورال و وش است — بخشی از موکاژ باقی می‌ماند و شیرینی عسل می‌آورد.