راهنمای مناطق قهوه برزیل: سانتوس، میناس، سِرادو

میناس جِرایز بزرگ‌ترین منطقه‌ی قهوه‌خیز برزیل است و بیش از ۵۰ درصد قهوه‌ی برزیل را تولید می‌کند. این منطقه به چند زیرمنطقه تقسیم می‌شود: سِرادو، سول ده میناس، ماتا ده میناس و چاپادا. هرکدام ریزاقلیم و طعم متفاوتی دارند اما به‌طور کلی، میناس جِرایز قهوه‌ای با شیرینی کارامل، طعم شکلاتی و بدنه‌ی متوسط می‌سازد.

واریته‌های موند دو ناته، یلو بوربن و کاتورا در میناس جِرایز کشت می‌شوند و فرآوری نچورال (خشک) غالب است. سول ده میناس طعم شیرین‌تر و اسیدیته‌ی ملایم، سِرادو بدنه‌ی متعادل و طعم آجیلی، و ماتا ده میناس طعم میوه‌ای‌تر می‌دهد. رست متوسط تا متوسط‌تیره، طعم شکلاتی و کارامل را به‌خوبی برجسته می‌کند.

سانتوس بندر اصلی صادرات قهوه‌ی برزیل است و در استان سائو پائولو قرار دارد. قهوه‌ای که از سانتوس صادر می‌شود، معمولاً از میناس جِرایز و سایر مناطق برزیل به این بندر آورده می‌شود و سپس به‌نام سانتوس شناخته می‌شود. سبک کلاسیک سانتوس شیرینی ملایم، بدنه‌ی متوسط و طعم آجیلی-کاراملی دارد.

قهوه‌ی سانتوس معمولاً با فرآوری نچورال و رست متوسط رست می‌شود و برای بلندهای اسپرسو، شیرمحورها و مصرف روزانه محبوب است. قیمت اقتصادی سانتوس آن را به گزینه‌ای محبوب برای مصرف روزانه و بلندهای اسپرسو تبدیل کرده است.

سِرادو بزرگ‌ترین منطقه‌ی سوانا برزیل و یکی از مهم‌ترین مناطق قهوه‌خیز جهان است. ارتفاع ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ متری و خاک قرمز غنی از مواد آلی، قهوه‌ای متعادل با طعم آجیلی، شیرینی فندق و بدنه‌ی متوسط می‌سازد. روش‌های کشت مکانیزه و پایدار در سِرادو، قهوه‌ی باکیفیت و اقتصادی تولید می‌کند.

• ارتفاع: ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ متر، متوسط و یکنواخت.
• خاک: قرمز، غنی از آهن و مواد آلی.
• کشت: مکانیزه و پایدار، بازدهی بالا.
• فرآوری: نچورال و ماشین‌شسته (pulped natural).
• طعم: فندق، کارامل، شکلات شیری.
• استفاده: اسپرسو، شیرمحورها، مصرف روزانه.

سِرادو به‌دلیل کشت مکانیزه و فرآوری صنعتی، قهوه‌ای قابل‌تکرار و باکیفیت می‌سازد و قیمت اقتصادی آن، آن را به گزینه‌ای محبوب برای بلندهای اسپرسو و مصرف روزانه تبدیل می‌کند.