قهه و پارکینسون: تحقیقات امیدوارکننده

پارکینسون با مرگ پیش‌رونده‌ی نورون‌های دوپامین‌ساز در جسم سیاه مغز همراه است. کافئین با انسداد گیرنده آدنوزین A2A از این مرگ جلوگیری می‌کند و فعالیت نورون‌های دوپامین‌ساز را افزایش می‌دهد. پلی‌فنول‌های قهه با کاهش التهاب عصبی و استرس اکسیداتیو محافظت اضافی فراهم می‌کنند. اثر محافظتی در مصرف طولانی‌مدت (بیش از ۱۰ سال) قوی‌تر است و در مردان حدود ۲ برابر زنان مشاهده شده است (به‌دلیل اثر استروژن).

مقدار ایده‌آل قهه برای محافظت از پارکینسون ۲ تا ۴ فنجان در روز (۲۰۰ تا ۴۰۰ میلی‌گرم کافئین) است. اثر محافظتی در مردان قوی‌تر از زنان است (حدود ۲ برابر) زیرا استروژن می‌تواند اثر محافظتی کافئین را تعدیل کند. در زنان پس از یائسگی، اثر محافظتی قهه به مردان نزدیک می‌شود. در افراد با سابقه خانوادگی پارکینسون، مصرف قهه از ۳۰ سالگی به بعد بیشترین اثر پیشگیرانه را دارد.

1. ۲ تا ۴ فنجان در روز (۲۰۰ تا ۴۰۰ میلی‌گرم کافئین) برای محافظت.
2. در مردان اثر قوی‌تر (کاهش ۳۰٪) و در زنان کمتر (کاهش ۱۵٪).
3. در زنان یائسه اثر به مردان نزدیک می‌شود.
4. در افراد با سابقه خانوادگی، مصرف از ۳۰ سالگی شروع شود.
5. مصرف طولانی‌مدت (بیش از ۱۰ سال) بیشترین اثر را دارد.

تحقیقات ۲۰۲۴–۲۰۲۵ نشان می‌دهند کافئین می‌تواند علائم پارکینسون را در بیماران بهبود دهد. مطالعه RSVP ۲۰۲۴ نشان داد مصرف ۲ فنجان قهه در روز در بیماران پارکینسونی، کندی حرکت را تا ۱۵ درصد بهبود و نیاز به داروی لودوپا را تا ۱۰ درصد کاهش داد. با این حال، قهه درمان پارکینسون نیست و باید با مشورت متخصص اعصاب مصرف شود. اثر بهبودی در بیماران خفیف تا متوسط قوی‌تر است و در بیماران پیشرفته ممکن است اثر کمتری داشته باشد.

1. کاهش ۱۵ درصدی کندی حرکت با ۲ فنجان/روز در بیماران.
2. کاهش ۱۰ درصدی نیاز به لودوپا در بیماران پارکینسونی.
3. بهبود خلق و خو و کاهش افسردگی (شایع در پارکینسون).
4. بهبود خواب شب (با مصرف صبح).
5. قهه جایگزین دارو نیست و باید با مشورت اعصاب مصرف شود.