قهوه در روزه و fasting: آیا مجاز است؟

در روزه‌ی اسلامی، قهوه‌ی تلخ بدون شکر و شیر طبق فتوای مراجع تقلید (مانند امام خمینی، سیستانی و مکارم شیرازی) باطل‌کننده‌ی روزه نیست زیرا قهوه ماده‌ی خوراک و آشامیدنی معمولی نیست و به‌صورت دارویی مصرف می‌شود. اما مصرف آن در حال روزه به‌دلیل اثر دیورتیک کافئین و خطر کم‌آبی، توصیه نمی‌شود.

بهتر است قهوه در سحر مصرف شود تا اثر کافئین در طول روز باقی بماند و در افطار نوشیده شود تا به هیدراتاسیون بدن کمک کند. در طول روز روزه، از قهوه پرهیز کنید.

در روزه‌ی متناوب (Intermittent Fasting)، قهوه‌ی تلخ بدون شکر و شیر مجاز است و حتی با کاهش گرسنگی به ادامه‌ی روزه کمک می‌کند. کافئین با مسدودسازی گیرنده‌های آدنوزین، حس خستگی را کاهش و با تحریک چربی‌سوزی به کاهش وزن کمک می‌کند. قهوه‌ی تلخ کالری نزدیک به صفر دارد و روزه را نمی‌شکند.

• قهوه‌ی تلخ: مجاز در fasting، کالری نزدیک به صفر.
• شیر و شکر: روزه را می‌شکند، باید در پنجره‌ی خوردن مصرف شود.
• اسپرسو و آمریکانو: مجاز در fasting.
• لاته و کاپوچینو: به‌دلیل شیر، روزه را می‌شکنند.

اثر کافئین بر گرسنگی به‌صورت موقت است و قهوه را در پنجره‌ی خوردن نیز می‌نوشید تا به سردردي معده در روزه دچار نشوید.

در ماه رمضان، مصرف قهوه نیاز به چند ملاحظه دارد. اول، در سحر قهوه بنوشید تا اثر کافئین در طول روز باقی بماند. دوم، در افطار قهوه را پس از آب و خرما بنوشید تا معده آماده شود. سوم، از مصرف قهوه در طول روز روزه پرهیز کنید حتی اگر از نظر فقهی مجاز باشد، زیرا اثر دیورتیک کافئین می‌تواند کم‌آبی بدن را تشدید کند.

• سحر: قهوه را در پایان سحر بنوشید.
• افطار: پس از آب و خرما قهوه بنوشید.
• روز: از قهوه پرهیز کنید.
• آب کافی در سحر و افطار بنوشید.
• اگر سردرد دارید، قهوه را در سحر تدریجی کم کنید.