تفاوت اسیدیته، بادی و شیرینی در پروفایل حسی قهوه

اسیدیته در قهوه به طراوت و روشنی طعم اشاره دارد، نه اسیدیته شیمیایی (pH). اسیدیته مثبت، شبیه سیب، مرکبات یا انگوری است و قهوه را طراوت و روشنی می‌بخشد. اسیدیته در رست روشن بالاتر است چون اسیدهای کلروژنیک و آلی (مانند سیتریک، مالیک) حفظ می‌شوند. در رست تیره، اسیدیته کاهش می‌یابد. خاستگاه‌های اتیوپی، کنیا و کلمبیا اسیدیته روشن و برجسته دارند.

بادی (Body) به حس دهانی و غنای قهوه اشاره دارد، یعنی قهوه در دهان چگونه حس می‌شود. بادی می‌تواند سبک (مانند آب)، متوسط (مانند شیر) یا سنگین (مانند عسل) باشد. بادی در رست تیره و روش‌های فرنچ‌پرس بالاتر است چون روغن‌ها و ذرات ریز در فنجان باقی می‌مانند. در روش‌های فیلتری (V60، کمکس)، بادی سبک‌تر است چون فیلتر کاغذی روغن‌ها را حذف می‌کند. خاستگاه‌های سوماترا و سودان بادی سنگین دارند.

شیرینی در قهوه به طعم شیرین طبیعی اشاره دارد، نه شکر اضافه‌شده. شیرینی قهوه از قندهای طبیعی دانه (ساکارز، گلوکز، فروکتوز) ناشی می‌شود و در فرآوری عسلی و طبیعی برجسته است. شیرینی در رست متوسط بهتر نمایش داده می‌شود. خاستگاه‌های کاستاریکا عسلی و برزیل نچرال شیرینی بالایی دارند. شیرینی در کاپینگ یکی از معیارهای مهم کیفیت است و قهوه با شیرینی بالاتر امتیاز بالاتری می‌گیرد.