قهوه در دوران قاجار: تجمل و فرهنگ

قهه در دربار قاجار به نوشیدنی‌ای تجملی و نشانه‌ی مدرنیته تبدیل شد. ناصرالدین‌شاه و مظفرالدین‌شاه سفرهای اروپایی خود را با نوشیدن قهوه و بازدید از کافه‌های پاریس و وین همراه کردند و قهوه‌نوشی را به دربار تهران آوردند. در جامعه‌ی قاجار، قهوه‌خانه‌های سنتی به مرکز اجتماع ادیبان و روشنفکران تبدیل شدند و قهوه‌نوشی به نشانه‌ی فرهنگ شهری و روشنفکری تبدیل شد.

قهه‌خانه‌های دوران قاجار در تهران، تبریز و اصفهان به مراکز اجتماعی و فرهنگی شهر تبدیل شدند. این قهوه‌خانه‌ها معماری تالاری با سکو، ستون‌های چوبی و تزئینات آینه‌کاری داشتند و قهوه‌ی ترک و قهوه‌ی یمنی سرو می‌کردند. قهوه‌خانه‌های قاجار محل اجتماع ادیبان، روشنفکران و تجار بودند و گاه سخنرانی‌های سیاسی و بحث‌های ادبی در آن‌ها برگزار می‌شد.

در اواخر دوره‌ی قاجار، نخستین کافه‌های اروپایی در تهران باز شدند و نوشیدنی‌های جدید مانند اسپرسو، کاپوچینو و لاته را به ایرانیان معرفی کردند. این کافه‌ها معماری مدرن داشتند و مورد توجه روشنفکران و طبقه‌ی متوسط شهری بودند. کافه‌های اروپایی تأثیر عمیقی بر فرهنگ قهوه‌نوشی ایرانی گذاشتند و پایه‌ی کافه‌های مدرن دوره‌ی پهلوی را بنیاد نهادند.