pH و اسیدیته قهوه: راهنمای علمی

pH سنجش شیمیایی اسیدیته است و از ۰ تا ۱۴ مقیاس‌بندی می‌شود؛ ۷ خنثی، زیر ۷ اسیدی و بالای ۷ بازی است. قهوه معمولاً pH بین ۴.۵ تا ۵.۵ دارد که آن را اسیدی می‌سازد، اما کم‌اسیدتر از بسیاری از نوشیدنی‌های دیگر مانند آب‌میوه‌ی مرکبات (pH ۳ تا ۴) و نوشابه (pH ۲.۵) است. اسیدیته‌ی طعمی (tartness یا brightness) حس درخشان و تازه‌ای است که از اسیدهای طبیعی دانه (کلروژنیک، سیتریک، مالیک) می‌آید و در رست‌های روشن‌تر برجسته‌تر است.

هرچه رست تیره‌تر، pH بالاتر (کم‌اسیدتر) است. در رست روشن، اسیدهای طبیعی (مانند کلروژنیک و سیتریک) حفظ می‌شوند و pH حدود ۴.۷ است. در رست متوسط، pH حدود ۵.۰ و در رست تیره، pH حدود ۵.۵ است. در رست تیره، اسیدهای کلروژنیک تجزیه می‌شوند و اسیدیته کاهش می‌یابد. به همین دلیل قهوه‌های تیره برای معده حساس ملایم‌تر هستند. قهوه‌من رست متوسط‌روشن را برای تعادل بین طعم و اسیدیته توصیه می‌کند.

• کنیا: اسیدیته درخشان انگور و گوجه، pH پایین.
• اتیوپی: اسیدیته ظریف لیمو و یاس، pH پایین.
• کلمبیا: اسیدیته متعادل، pH متوسط.
• برزیل: اسیدیته پایین، بدنه متوسط.
• سوماترا: اسیدیته بسیار پایین، بدنه سنگین، pH بالا.

برای کسانی که معده حساس دارند یا رفلاکس اسید دارند، قهوه‌ی تیره با pH بالاتر (کم‌اسیدتر) گزینه‌ی بهتری است. قهوه‌های روشن با pH پایین می‌توانند معده را تحریک کنند. کلدبرو به‌دلیل دم‌آوری سرد، اسیدیته‌ای حدود ۶۵ درصد کمتر از قهوه‌ی داغ دارد و برای معده حساس ملایم‌تر است. قهوه‌ی بدون کافئین هم گزینه‌ی خوبی است زیرا کافئین می‌تواند اسید معده را تحریک کند. قهوه‌من قهوه‌های تیره و بدون کافئین باکیفیت را برای معده حساس عرضه می‌کند.