واریته‌های بوربن و تیپیکا: تفاوت‌ها و طعم

تیپیکا (Typica) قدیمی‌ترین واریته‌ی قهوه‌ی اصیل (Arabica) است که از اتیوپی به یمن و سپس به هند، اندونزی و قاره‌ی آمریکا منتقل شد. تیپیکا طعم ظریف، اسیدیته‌ی روشن و عطر گل دارد و در قهوه‌های بلو مونتین جامائیکا و کونا هاوایی محبوب است. عملکرد تیپیکا پایین است اما طعم آن فوق‌تخصصی است.

بوربن (Bourbon) از جهش طبیعی تیپیکا در جزیره‌ی رئونیون (سابقاً ایل بوربن) به‌وجود آمد و سپس به برزیل و سایر نقاط جهان منتقل شد. بوربن شیرینی طبیعی، بدنه‌ی متوسط و طعم میوه‌ای (پنگ بی، شکر قهوه‌ای، کارامل) می‌سازد و عملکرد بالاتری نسبت به تیپیکا دارد. بوربن در برزیل، السالوادور و رواندا محبوب است.

بوربن به‌دلیل شیرینی و تعادل، یکی از محبوب‌ترین واریته‌های قهوه‌ی تخصصی است و در فرآوری نچورال و وش طعم متفاوتی می‌دهد. در نچورال، شیرینی میوه‌ای برجسته می‌شود و در وش، شفافیت و اسیدیته‌ی روشن به‌خوبی برجسته می‌شود.

جهش‌های رنگی بوربن هرکدام طعم متفاوتی می‌سازند: پینک بوربن (Pink Bourbon) در کلمبیا محبوب است و شیرینی انار و عطر گل می‌دهد. یلو بوربن (Yellow Bourbon) در برزیل کشت می‌شود و شیرینی کارامل می‌دهد. رد بوربن (Red Bourbon) طعم شکلاتی و بدنه‌ی پر دارد و در السالوادور محبوب است.